ผู้ว่าฯ ลำพูน เข้ากราบนมัสการ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยเงือก และสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด สถานที่ซึ่งครูบาเจ้าอภิไชยขาวปี ไปแรกสร้างเมื่อ พ.ศ.2495 เพื่อความเป็นสิริมงคล

ผู้ว่าฯ ลำพูน เข้ากราบนมัสการ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยเงือก และสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด สถานที่ซึ่งครูบาเจ้าอภิไชยขาวปี ไปแรกสร้างเมื่อ พ.ศ.2495 เพื่อความเป็นสิริมงคล

นายวรยุทธ เนาวรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน พร้อมด้วย นายวิวัฒน์ จันทร์โอภาส นายอำเภอลี้ และคณะติดตามฯ เข้ากราบนมัสการพระนภัส ชยธมโม เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยเงือก ที่วัดพระธาตุดอยเงือก อำเภอลี้ ทั้งได้เยี่ยมชมการบูรณะปฏิสังขรณ์ กุฏิ ศาลา องค์พระธาตุ และสิ่งก่อสร้างในวัดซึ่งวัดแห่งนี้เกิดจากการร่วมแรงร่วมใจของ ชาวชุมชนในพื้นที่ เป็นจุดศูนย์รวมใจของคนในหมู่บ้าน ชุมชน และตำบลโดยรอบเลยที่เดียว โดยทางวัดจะมีงานทำบุญฉลองสมโภช เปิดถนนต้อนรับวัดใหม่ (วัดพระธาตุดอยเงือก) ทำบุญบ่อน้ำ กุฏิ ศาลา โรงครัว เสนาสนะ และร่วมสร้างพระธาตุเจดีย์ครูบาวิชัยขาวปี ระหว่าง วันที่ 12-14 มีนาคม 2564 นี้
โอกาสนี้ ผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน พร้อมคณะฯได้ร่วมกันปลูกต้นโพธิ์ ต้นไทร ในการเพิ่มพื้นที่สีเขียว ทั้งยังเพื่อเป็นการสร้างความร่มรื่นให้แก่ผู้คนที่เข้ามาสักการะ หรือมาปฏิบัติธรรม ณ ที่แห่งนี้ สืบไป
สำหรับประวัตินั้น ชื่อ “ดอยเงือก” ตามคำบอกเล่าว่ามีพญานาคอาศัยอยู่ที่ดอยแห่งนี้ คำว่า ” เงือก” นั่นเป็นภาษาเหนือ ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยภาคกลางจะหมายถึง “พญานาค” วันไหนนาคออกจากดอยลูกนี้ล่องไปที่น้ำแม่ลี้ บริเวณดอยพระเจ้าจะมีหมอก เหมือย ปกคลุมแล้วฝนจะตก หลังจากนั้นพญาเงือกจะลงเล่นน้ำ ทำให้ฝายกันน้ำของชาวบ้านในบริเวณลำห้วยที่ขวางทางพญาเงือกจะขาดหมด ทำให้ชาวบ้าน เชื่อว่าดอยลูกนี้เป็นที่อยู่ของพญานาคจึงตั้งชื่อดอยลูกนี้ว่า “ดอยเงือก”
ดอยเงือกแห่งนี้ ท่านครูบาเจ้าอภิไชยขาวปี ไปแรกสร้างเมื่อ พ.ศ.2495 ท่านครูบาไปสร้างตามธรรมใบลานที่ชื่อว่า ตำนานพระเจ้าเลียบโลก ซึ่งในอดีตพระพุทธเจ้าได้เสด็จผ่านมาที่ดอยลูกนั้น ดอยลูกนั้นจึงได้ชื่อว่า ดอยพระเจ้า พระพุทธองค์ได้ทรงพักที่ดอยลูกนั้น และให้พระอานนท์ไป ตักน้ำที่นำดิบต้นผึ้งมาถวายพระพุทธองค์เสวยแต่พระพุทธองค์ทรงเสวยไม่หมดพระอานนท์จึงไปเทน้ำทิ้ง บริเวณนั้นมีสัณฐานคล้ายบาตร ชาวลั๊วได้ปลูกไม่ไผ่ชางไว้บริเวณนั้น มี 5 ต้น
หลังจากที่พ่อหนานสิสาได้นิมนต์ท่านครูบาเจ้า ที่นั่งหนักที่วัดนาเลี่ยง เพื่อมาเป็นประธานในการบูรณะปฏิสังขรณ์วิหารของวัดแม่หว่างลุ่มแล้ว ท่านครูบาเจ้าอภิชัยขาวปีได้ลีกเร้น มาปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานบริเวณ กำแพงหินที่ดอยเงือกแห่งนี้ แต่ไม่นานครูบาเจ้าท่านอาพาธ (ไม่สบาย) จึงย้ายไปที่ดอยอีกลูกเพื่อสะดวกในการเดินทาง หลังจากที่ท่านครูบา หายจากอาพาธแล้ว ญาติโยมก็มานิมนต์ท่านให้ไปเป็นประธานในการสร้าง ถนนระหว่างบ้านแม่หว่างไปถึงบ้านห้วยหญ้าไทร ใช้ระยะเวลาสร้าง เพียงสามวันก็ทำการถวายถนน
จากนั้น เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2562 พระนภัส ชยธมโม ได้ยืนพ่อหลวงอ้าย สานาบอกว่า ตอนครูบาเจ้าอภิชัยขาวปีมาพักที่ดอยเงือกแห่งนี้ ครูบาเจ้าชัยยะวงศาได้มาอยู่อุปฐากครูบาเจ้าอภิชัย ขาวปี แล้วครูบาเจ้าชัยยะวงศาได้พบรอยพระพุทธบาทบริเวณตืนดอยพระเจ้า จึงชวนกันไปหาดูแต่ไม่เจอ พระนภัสจึงบอกให้พ่อหลวงอ้ายพาไปดูกำแพงหิน ปรากฏว่าพอขึ้นมาดูก็เห็นเป็นบริเวณที่ดูเงียบสงบและสัปปายะดี
จนมาถึงวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ.2563 พระนภัส ขึ้นไปดูอีกครั้งเห็นว่าสมควรที่จะเป็นอารามเลยไปนิมนต์ท่านพระครูสุนทรอรรถการ (ครูบาดร ) มาดูในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2563 มีท่านพระครูใบฎีกา สิงห์ทอง สีลสวโร วัดแม่หว่างลุ่ม ติดตามไปด้วย ท่านครูบาดร ตั้งสัจจะอธิษฐาน โดยการสัจจะวาไม้ (ตั้งสัจจะเสี่ยงทาย ) ปรากฏว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นอารามในกาลเบื้องหน้า
…………………….
นายคมศักดิ์ หล่อเถิน …. ข่าว/ภาพ
14 มีนาคม 2564

By admin1
No widgets found. Go to Widget page and add the widget in Offcanvas Sidebar Widget Area.